Ισχιαλγία στην τρίτη ηλικία


Ισχιαλγία στην τρίτη ηλικία

Η ισχιαλγία μπορεί να γίνει μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία ανεξάρτητα από την ηλικιακή δεκαετία που διανύεις. Σε πρόσφατο άρθρο μου (εδώ) προσπάθησα να καταδείξω – μεταξύ άλλων – την πιθανή σχέση του τρόπου με τον οποίο κινούμαστε και την ένταση των συμπτωμάτων, σε μια εκφυλισμένη σπονδυλική στήλη. Η αλήθεια είναι ότι η λέξη ”εκφυλισμένη” μπορεί να ερμηνεύεται από τον μέσο αναγνώστη σαν κάτι πολύ σοβαρό, που πιθανότατα στο μέλλον θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με δραστικά και επώδυνα μέτρα (χειρουργείο).

Ερμηνεύοντας σωστά μια ”τρομακτική” λέξη

Ο εκφυλισμός της σπονδυλικής στήλης είναι καλό να ερμηνεύεται σαν μια φθορά και τίποτα περισσότερο. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η στάση μας και οι ενέργειές μας απέναντι σε αυτή την φθορά. Το σώμα μας έχει πράγματι τη μοναδική ικανότητα να επουλώνει τις βλάβες του, αλλά πρέπει να του δώσουμε την ευκαιρία να το κάνει (από εδώ). Πολύ σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι η τελευταία πρόταση ισχύει ακόμη και για άτομα της τρίτης ηλικίας.

Το παράδειγμα του Φάνη

Ας μην κρυβόμαστε. Δεν είναι συνηθισμένο να συναντάς άτομα με τόσο επιμονή και προσήλωση όπως ο Φάνης. Μοναδική πηγή ενέργειας για την ανεξάντλητη δύναμή του είναι η επιθυμία του για αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής μέχρι το τέλος. Αυτή του η στάση και μόνο, το λιγότερο υποχρεώνει τους νεότερους με παρόμοιους στόχους, να προσπαθούν περισσότερο και να μεμψιμοιρούν λιγότερο. Ο Φάνης, μετά από πολύ έντονα συμπτώματα ισχιαλγίας τα οποία περιόρισαν την αυτονομία του επί σειρά μηνών, υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία. Ακολουθεί συνοπτικά η γνωμάτευση της μαγνητικής του.

Σκέφτομαι…

Ο Φάνης λοιπόν είναι ένας άνθρωπος που εργαζόταν για περισσότερα από 40 έτη σε εκσκαπτικά έργα και διανύει την ογδοηκοστή δεκαετία της ζωής του. Λιγότερα ευρήματα εκφυλισμού της οσφυϊκής μοίρας θα ήταν τουλάχιστον αδιανόητο. Το ερώτημα είναι: O γιατρός που σκέφτηκε να απεικονίσει την οσφυϊκή του μοίρα, τι διαφορετικό περίμενε άραγε να δει;

Απορρίπτοντας μια χειρουργική επέμβαση

Για άλλη μια φορά (βλέπε εδώ) έχουμε έναν άνθρωπο με 100% καθαρό ιστορικό πόνου όσον αφορά την ”μέση”, που ”ξαφνικά” καθηλώνεται στο κρεβάτι και περιορίζεται η αυτονομία του. Ο θεράπων ιατρός του Φάνη, πρότεινε χειρουργική επέμβαση για την επίλυση των στενώσεων… Θα το αφήσω ασχολίαστο και θα προχωρήσω με την απάντηση του Φάνη :

ΟXI !

Ο Φάνης επέλεξε την εναλλακτική επιλογή της φυσικοθεραπείας.

Αντιμετωπίζοντας μια πολύ επίμονη ισχιαλγία

Στις 17.06.2017 μετά από 3 και πλέον μήνες φυσικοθεραπείας καθώς και συστηματικής κολύμβησης (γνωστή καραμέλα), μετά την προτροπή άλλου μαθητή μου -γνωστού και ως ”γερόλυκου”-  ο Φάνης χτύπησε την πόρτα μου (κρατώντας μια πατερίτσα). Περπατούσε κάπως έτσι (βίντεο), αλλά για πολύ λίγο, καθώς η ισχιαλγία του τον υποχρέωνε να κάνει συχνές στάσεις για να καθίσει και να ξεκουραστεί.

 

 

Σημαντικό: Αφού πατήσετε την έναρξη του βίντεο, πατήστε το εικονίδιο γραναζιού που εμφανίζεται κάτω δεξιά και επιλέξτε ”speed” 0.25. Έτσι τα μάτια σας θα έχουν αρκετό χρόνο να δουν τι ακριβώς συμβαίνει στην πύελο και κατ’ επέκταση στην οσφυοϊερή μοίρα του Φάνη κατά τον κύκλο της βάδισης.

Κατά την τοποθέτηση και πλήρη στήριξη στο δεξί κάτω άκρο, παρουσίαζε αυτή την εικόνα:

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το φαινόμενο αυτό, σας παραπέμπω εδώ.

μετά απο 6 συνεδρίες / 15 ημέρες :

Ο Φάνης σταμάτησε να χρησιμοποιεί την πατερίτσα μέσα σε 15 ημέρες από την 1η συνεδρία μας (σύνολο 6 συνεδρίες).

Επειδή είμαι οπτικός τύπος περισσότερα στο βίντεο και την φωτογραφία που ακολουθεί:

 

Πλάγια πυελική κλίση

 

Σήμερα ο Φάνης πονάει πολύ λιγότερο, κινείται περισσότερο και γύρισε στο λαχανόκηπό του, χωρίς να υποβληθεί σε χειρουργείο στα 80+ χρόνια του. Κατάλαβε ότι η ισχιαλγία του ήταν απλά ένα σύμπτωμα. Ο συνολικός χρόνος που αφιερώνει την εβδομάδα στο Body Solutions για γυμναστική είναι 3 ώρες. Έμαθε όμως ότι η άσκηση από μόνη της δεν αρκεί, καθώς οι 3 ώρες σε σύγκριση με τις 168 συνολικές ώρες μιας εβδομάδας είναι πολύ λίγες.

Στο Body Solutions απολαμβάνει τα οφέλη της άσκησης γυμνάζοντας το σώμα του αλλά μαθαίνει παράλληλα πως να κινείται στην καθημερινότητά του με λιγότερο πόνο.

Άλλη μια φορά ΚΑΤΑΛήΓΟΥΜΕ ΣΤΟ όΤΙ:

Το πως βιώνουμε τον πόνο μια δεδομένη χρονική στιγμή, μπορεί να είναι σχετικό και εξαρτώμενο από παραμέτρους που ξεφεύγουν από τα στενά όρια της διέγερσης των υποδοχέων πόνου.

Το πως κινούμαστε όμως κατά την εκτέλεση των καθημερινών λειτουργικών αναγκών μας ήταν και συνεχίζει να είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του παζλ με θέμα τον πόνο.

+ There are no comments

Add yours

Αφήστε το σχόλιό σας